จิราพร พฤกษานุกุล ผู้อำนวยการ บริษัท อินดิโก คอนซัลติ้ง กรุ๊ป จำกัด กล่าวกับ “ผู้จัดการ 360 องศา รายสัปดาห์” ถึงแนวทางการจัดระเบียบองค์กรเพื่อให้สามารถแข่งขันกับองค์กรข้ามชาติได้

แนวทางที่ 3 องค์กรต้องเตรียมพร้อมรับความเปลี่ยนแปลง เช่น เรื่องวัฒนธรรมองค์กร เนื่องจากปัจจุบันโลกหมุนเร็วขึ้น องค์กรไม่สามารถยึดติดอยู่กับการทำตลาด การขายสินค้าให้กับกลุ่มเป้าหมายในประเทศเท่านั้น แต่ทุกองค์กรโดยเฉพาะผู้บริหารต้องมองภาพธุรกิจให้กว้างขึ้น และยอมรับในเรื่องวัฒนธรรมให้มากขึ้นด้วย
เดิมการบริหารคนเจนเอ็กซ์ กับเจนวาย ที่มีความแตกต่างกันก็แทบทำให้ผู้บริหารแทบหัวระเบิด ยิ่งมีเจนเอ็กซ์ กับเจน วายของประเทศอื่นๆ ที่มีวัฒนธรรมแตกต่างกัน วิธีคิดต่างกัน เข้ามาผสมปนเปในองค์กรเพิ่มมากขึ้นด้วยแล้วก็น่าจะทำให้ผู้บริหารเพิ่มความ ปวดขมับมากขึ้น ดังนั้น ผู้บริหารจึงควรอย่างยิ่งที่จะต้องเพิ่มศักยภาพ และให้ความสำคัญกับความแตกต่างของคนแต่ละรุ่นแต่ละประเทศ

“ดังนั้น ต้องเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนทำดีหรือไม่ดี มันมีผลกระทบต่อกำไร เริ่มใส่บิสสิเนส มายด์ ให้กับพนักงาน ไม่ใช่เฉพาะผู้บริหารเท่านั้น แต่ตอนนี้เริ่มลงไปถึงข้างล่าง เพราะสิ่งต่างๆเหล่านี้คือสิ่งที่องค์กรจะต้องเตรียมตัว และปรับตัวว่าต้องทำอย่างไร ที่สำคัญคือองค์กรต้องมองเรื่องการ retain คน พอมันเปิดกว้างขึ้น คนไปไหนมาไหนได้ง่ายขึ้น ต้องretain ทำอย่างไรจึงจะรักษาคนของเราให้อยู่ในองค์กรได้ แต่ก่อนที่เสียคนให้กับบริษัทในประเทศก็จะแย่อยู่แล้ว นี่ต้องกลายมาเป็นเสียคนให้ต่างประเทศอีก เพราะคนที่เก่งๆเขาจะมีตัวเลือกไปได้เยอะ” เป็นคำกล่าวของ ดร.จิราพร

ในบทความที่แล้วโปรแลงเกวจก็ได้เสนอเคล็ดลับจัดระเบียบองค์กรรับมือAEC ที่คุณจิราพร พฤกษานุกุล ผู้อำนวยการ บริษัท อินดิโก คอนซัลติ้ง กรุ๊ป จำกัด กล่าวกับ “ผู้จัดการ 360 องศา รายสัปดาห์” ถึงแนวทางการจัดระเบียบองค์กรเพื่อให้สามารถแข่งขันกับองค์กรข้ามชาติได้ แนวทางสิ่งแรกนั้นก็คือภาษา

และแนวทางที่สอง องค์กรต้องเตรียมระบบค่าจ้างและเงินเดือน เพราะต่อไปหากองค์กรไทยนำคนต่างชาติเข้ามาทำงานแน่นอนว่าจำเป็นต้องมีแพกเกจสำหรับบุคคลที่มาทำงานในประเทศที่ไม่ใช่ประเทศ ของตน หรือ Expat
“แต่ก่อนเวลาการจ้างคนเงื่อนไขมันจะเยอะมาก พอเปิดเป็นอาเซียนจะทำให้การรับคนง่ายขึ้น แต่ต้องมีการดีไซน์แพกเกจของคนต่างชาติ ต่อไประบบขององค์กรเรื่องการจ่ายค่าจ้างจะต้องมี 2 ระบบ คือคนใน และคนต่างชาติ ต้องทำไว้เลย”

ช่วงเวลานี้ประเด็นที่หลายต่อหลายคน หลายต่อหลายองค์กรให้ความสนใจ และพูดถึงกันมากก็คือ การเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ เออีซี ในอีก 3 ปีข้างหน้า หลายองค์กรเตรียมพร้อมแล้ว แต่อีกหลายองค์กรยังไม่รู้ว่าจะจัดทัพเพื่อสู้ศึกนี้อย่างไร

จิราพร พฤกษานุกุล ผู้อำนวยการ บริษัท อินดิโก คอนซัลติ้ง กรุ๊ป จำกัด กล่าวกับ “ผู้จัดการ 360 องศา รายสัปดาห์” ถึงแนวทางการจัดระเบียบองค์กรเพื่อให้สามารถแข่งขันกับองค์กรข้ามชาติได้

สิ่งที่ท้าทายอย่างแรกคือ ภาษา เพราะอาจต้องมีการติดต่อธุรกิจ หรือทำธุรกรรมระหว่างกัน อย่างไรก็ตาม กรณีที่มีการมองว่าเมื่อเปิดเออีซีอาจทำให้องค์กรต้องสูญเสียบุคลากรดีๆไป นั้น อาจไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป เพราะเป็นไปได้ว่าเราอาจได้บุคลากรดี มีความสามารถ และราคาถูกกว่าที่จ้างกันอยู่ก็ได้ แต่ในกรณีนี้ต้องยกเว้นบุคลากรจากสิงคโปร์ หรือมาเลเซีย ที่คงไม่ยอมเดินทางมาเมืองไทยเพื่อรับค่าจ้างที่ต่ำกว่าแน่นอน

ผู้บริหารของแต่ละบริษัทก็ต้องมาคิดดูแล้วกันว่าองค์กรของตนเองนั้นพนักงานมีความพร้อมในส่วนนี้พอหรือยัง???

นายวรพล  โสคติยานุรักษ์ เลขาธิการ คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) กล่าวว่า ก.ล.ต. สนับสนุนให้บริษัทจดทะเบียนไทยให้ความสำคัญกับการเปิดเผยข้อมูลในเอกสารและ รายงานต่าง ๆ อย่างครบถ้วนและชัดเจน เพื่อเตรียมพร้อมรับการประเมินการกำกับดูแลกิจการที่ดีของบริษัทจดทะเบียนใน ระดับภูมิภาค (ASEAN Corporate Governance Scorecard: ASEAN CG Scorecard)

ASEAN CG Scorecard เกิดจากแนวคิดของกลุ่ม ก.ล.ต. อาเซียน (ASEAN Capital Markets Forum: ACMF) ที่ต้องการยกระดับการกำกับดูแลกิจการที่ดีของบริษัทจดทะเบียนในภูมิภาคอา เซียนให้เป็นที่สนใจของผู้ลงทุนทั่วโลก ตามแผนปฏิบัติการเชื่อมโยงตลาดทุนอาเซียน เพื่อรองรับการเปิดเสรีของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community: AEC)

ทั้งนี้ คณะผู้เชี่ยวชาญด้านการกำกับดูแลกิจการที่ดีประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญจาก 4 ประเทศ คือ สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และไทย โดยได้รับการแต่งตั้งจากกลุ่ม ก.ล.ต. อาเซียน ให้ทำหน้าที่ประเมินการกำกับดูแลกิจการที่ดีของบริษัทจดทะเบียนของแต่ละ ประเทศ ตามหลักเกณฑ์ที่พัฒนาขึ้นตามมาตรฐานขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และการพัฒนา (Organization for Economic Co-operation and Development: OECD) โดยหลักเกณฑ์การประเมินดังกล่าวประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนที่เป็นหลักเกณฑ์พื้นฐาน และส่วนที่เป็นคะแนนเพิ่ม (bonus) กับคะแนนลด (penalty) ผลการประเมินนี้จะเผยแพร่ในปี 2556

ขอบคุณข้อมูล : ASTV ผู้จัดการออนไลน์

สถาบันอาหารเผยมูลค่าส่งออกอุตสาหกรรมอาหารไทยไปตลาดอาเซียนยัง หอม ปีละเกือบ 2 แสนล้านบาท สูงสุดเป็นอันดับ 1 ประเมินอุตสาหกรรมอาหารไทยในตลาด AEC มีทั้งโอกาสและอุปสรรค แม้ค่าจ้างแรงงานจะแพงกว่ากลุ่มประเทศ CLMV ไม่ห่วงเรื่องวัตถุดิบ คุณภาพ และมาตรฐานการผลิตเพราะมีศักยภาพสูง แต่ต้องสร้างแรงจูงใจให้ผู้ประกอบการสร้างสรรค์สินค้าใหม่ๆ ให้ถูกใจผู้บริโภค

นายเพ็ชร ชินบุตร ผู้อำนวยการสถาบันอาหาร กระทรวงอุตสาหกรรม เปิดเผยถึงโอกาสและอุปสรรคของอุตสาหกรรมอาหารไทยในตลาด AEC หรือประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนว่า อุตสาหกรรมอาหารของไทยถือว่ามีศักยภาพการแข่งขันค่อนข้างสูง พิจารณาได้จากปัจจัยด้านต่างๆ เช่น ปัจจัยด้านการผลิต (Factor Conditions) ในแง่ของวัตถุดิบ ไทยมีวัตถุดิบเป็นจำนวนมากทั้งในเชิงปริมาณ คุณภาพ และความหลากหลาย ซึ่งเวียดนาม และอินโดนีเซียมีศักยภาพด้านวัตถุดิบใกล้เคียงกับไทย กรณีพม่า แม้จะมีวัตถุดิบจำนวนมากแต่ยังต้องอาศัยเวลาในการยกระดับคุณภาพไปสู่มาตรฐาน อีกระยะหนึ่ง ในแง่ของต้นทุนแรงงาน ไทยได้เปรียบสิงคโปร์และมาเลเซียในแง่ค่าจ้างที่ถูกกว่า แต่ก็สูงกว่ากลุ่มประเทศ CLMV มาก ในแง่เทคโนโลยีการผลิตรวมทั้งปัจจัยทุน ไทยได้เปรียบกลุ่มประเทศ CLMV แต่เสียเปรียบสิงคโปร์และมาเลเซียอยู่มาก เช่นเดียวกับระบบโครงสร้างพื้นฐานของไทย
นายเพ็ชรกล่าวต่อว่า เนื่องจากประเทศในอาเซียนส่วนใหญ่เป็นแหล่งที่ผลิตอาหารได้มากเกินความต้อง การบริโภคและมีการส่งออกไปจำหน่ายสร้างรายได้กลับเข้าประเทศเป็นจำนวนมากใน แต่ละปี สินค้าเกษตรและอาหารจึงเป็นแหล่งรายได้หลักของประชากรในภูมิภาคนี้ ปัจจัยดังกล่าวเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้การเปิดตลาดอาหารอาเซียนทำได้ไม่ง่าย นัก เพราะทุกประเทศก็ต้องการปกป้องภาคเกษตรและอาหารซึ่งเป็นอุตสาหกรรมเชิง ยุทธศาสตร์ของตน นอกจากนี้ยังพบว่ามีอุปสรรคสำคัญในการเข้าสู่ตลาดอาเซียนของผู้ประกอบการ อาหารไทยอยู่หลายประการ อาทิ ตลาดอาเซียนโดยรวมมีกำลังซื้อต่ำ เมื่อเทียบกับตลาดหลักในประเทศพัฒนาอย่างสหรัฐฯ ญี่ปุ่น หรือยุโรป ส่งผลให้สินค้าอาหารส่งออกของไทยไม่คุ้มค่าในการทำตลาด

ขอบคุณข้อมูล : ASTV ผู้จัดการออนไลน์

กรมพัฒนาธุรกิจการค้าบุกอีสาน ติวเข้มผู้ประกอบการขนส่งนำเกณฑ์คุณภาพธุรกิจขนส่งสินค้าทางถนนไปปรับใช้ ตั้งเป้าผ่านเกณฑ์ไม่ต่ำกว่า 50 ราย หวังพัฒนาผู้ประกอบการเตรียมพร้อมรับ AEC
นางสาวพิกุล ทักษิณวราจาร รองอธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เปิดเผยว่า หลังจากที่กรมฯ ได้จัดทำเกณฑ์คุณภาพธุรกิจขนส่งสินค้าทางถนนขึ้น  และได้จัดสัมมนาเพื่อสร้างความรู้ และความเข้าใจให้ผู้ประกอบการในส่วนกลางไปแล้ว กรมฯ ยังมีเป้าหมายให้ผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทางถนนในต่างจังหวัดได้รับความรู้ ความเข้าใจในเกณฑ์คุณภาพดังกล่าวเช่นเดียวกัน จึงกำหนดจัดอบรมสัมมนาสร้างความรู้ความเข้าใจแก่ผู้ประกอบธุรกิจขนส่งสินค้า ทางถนนในภาคอีสานขึ้น โดยใช้จังหวัดขอนแก่นเป็นศูนย์กลางในการจัดอบรมสัมมนา มุ่งหวังให้ผู้ประกอบการมีการบริหารจัดการที่ได้มาตรฐานเทียบเคียงระดับสากล พร้อมสู้ศึกกับคู่แข่งจากต่างชาติในสนาม AEC ที่กำลังจะมาถึงในปี 2558

การสัมมนาดังกล่าวผู้ประกอบธุรกิจขนส่งสินค้าทางถนนจะได้รับความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับเกณฑ์คุณภาพ หลังจากนั้นจะทำการคัดเลือกผู้ประกอบการที่มีความพร้อมเพื่อนำมาพัฒนาเข้า สู่เกณฑ์คุณภาพ โดยส่งผู้เชี่ยวชาญไปให้คำแนะนำ ณ สถานประกอบการ ทั้งนี้ ตั้งเป้าให้มีธุรกิจขนส่งสินค้าทางถนนที่ผ่านเกณฑ์คุณภาพรวมทุกภูมิภาคไม่ น้อยกว่า 50 ราย เพื่อสร้างเป็นผู้ประกอบการต้นแบบธุรกิจขนส่งสินค้าทางถนนของไทย ผู้สนใจสมัครเข้าร่วมโครงการได้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม โทร. 0-2547-5955 สายด่วน 1570

และภาษานั้นก็เป็นสิ่งที่สำคัญมากในการเข้าสู่ AEC เพราะในปี 2558 นั้นชาวต่างชติที่จะเข้าออกในประเทศเราก็จะมีมากขึ้น ภาษาที่ใช้เป็นกลางในตอนนั้นคงเป็นภาษาอะไรไปไม่ได้นอกจากภาษาอังกฤษ รองลงมาคือภาษาไทย และจีน ดังนั้นหน่วยงานพาณิชย์ต่างๆ ก็ต้องมีการเตรียมความพร้อมของบุคลากรด้านภาษาด้วย

ขอบคุณข้อมูลจาก : ASTVผู้จัดการออนไลน์

นายอัทธ์ พิศาลวานิช ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย กล่าวถึงผลการวิเคราะห์เรื่องศักยภาพการแข่งขันของการเปิดเสรีแรงงานวิชาชีพไทยภายใต้ AEC ว่า ประเทศไทยยังไม่มีการเตรียมการเรื่องนี้อย่างจริงจัง รวมถึงภาคแรงงานยังไม่ทราบถึงผลกระทบและการเตรียมตัวในการเปิดเสรี อีกทั้งการเปิดเสรีแรงงานจะส่งผลกระทบต่อภาคการผลิตและบริการของไทยเพราะปัจจุบันยังขาดแรงงานที่มีฝีมือและยังมีความเสียเปรียบด้านภาษา และจากการทำการศึกษาในกลุ่มบริการวิชาชีพใน 6 สาขา ได้แก่ ทันตแพทย์ แพทย์ พยาบาล นักบัญชี วิศวกรและสถาปนิก พบว่ากลุ่มวิชาชีพทันตแพทย์ พยาบาลและวิศวกร ส่วนใหญ่ไม่เห็นประโยชน์ของการเปิดเสรีอาเซียน เนื่องจากจะมีแรงงานวิชาชีพต่างชาติเข้ามาทำงานในไทยมากขึ้น โดยกลุ่มที่น่าเป็นห่วงที่สุดคือ ทันตแพทย์และพยาบาล เนื่องจากจะมีทันตแพทย์โอนสัญชาติจากยุโรปเป็นสิงคโปร์ และจะมีพยาบาลจากฟิลิปปินส์เข้ามาใช้สิทธิ์เข้ามาประกอบวิชาชีพจำนวนมาก ซึ่งไทยยังเสียเปรียบด้านภาษาอังกฤษเป็นอย่างมาก ถึงแม้แต่ละวิชาชีพของไทยอยู่ในระดับกลุ่มที่มีศักยภาพในอาเซียน
ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศ กล่าวด้วยว่า ภาครัฐควรเร่งสร้างความรู้ความเข้าใจ ประโยชน์และผลกระทบของแต่ละวิชาชีพ ก่อนที่จะมีการตกลงเปิดเสรีแรงงานอาเซียน รวมถึงเพิ่มเรื่องทักษะภาษาต่างประเทศ พัฒนาแรงงานให้สอดคล้องกับภาคการผลิต ทั้งนี้ ในกลุ่มธุรกิจสปาขนาดเล็ก ที่เปิดตามตึกแถวหรือตามที่พักอาศัย อาจจะมีการปิดกิจการเป็นจำนวนมากกว่า 10,000 แห่ง หลังจากการเปิดอาเซียน เนื่องจากขณะนี้ได้มีการออกมาตรฐานสปาในอาเซียนแล้วตั้งแต่เดือนมกราคมที่ผ่านมา ซึ่งได้มีข้อบังคับและมาตรฐานของสถานที่และความปลอดภัยต่างๆ และจะมีหน่วยงานของอาเซียนเข้ามาตรวจด้วย ซึ่งขณะนี้ยังอยู่ในระหว่างรอการลงนามของกลุ่มประเทศในอาเซียน

ขอบคุณข้อมูล : http://www.prachachat.net/

ภาคโรงพยาบาลจะได้รับการเปิดเสรี ซึ่งจะทาให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ต้องแข่งขันกัน โดยหุ้นส่วนและแรงงานฝีมือ เช่น แพทย์จะไม่ถูกจากัดอยู่แต่ภายในประเทศอีกต่อไป แต่จะเปิดออกสู่ต่างชาติทั่วทั้งอาเซียน โดยเพดานหุ้นส่วนต่างชาติที่ถือสัญชาติอาเซียนจะเพิ่มขึ้นเป็น 70% ซึ่งจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ไทย และอินโดนีเซีย เนื่องจากประเทศเหล่านี้ยังคงมีเพดานที่ต่ำมาก แต่ประเทศอย่างสิงคโปร์ เวียดนาม และกัมพูชาจะประสบกับผลกระทบน้อยกว่าเนื่องจากไม่มีการจากัดการเป็นหุ้นส่วนของต่างชาติ สาหรับการเคลื่อนย้ายแรงงาน จะมีการเคลื่อนย้ายแรงงานโดยเสรีมากขึ้นสาหรับแรงงานทักษะสูง

ดังนั้นแรงงาน หรือบุคลากรก็จำเป็นที่จะต้องมีการพัฒนาตัวเองให้มากขึ้นเพื่อที่จะเป็นการเตรียมความพร้อมของตนเองให้สามารถที่จะสู้ หรือแข่งขันกับชาวต่างชาติได้ ภาษาเองก็เช่นกันเนื่องจากบุคลากรด้านโรงพยาบาลโดยส่งใหญ่นั้นจะต้องมีการติดต่อกับคนไข้ตลอดเวลาดังนั้นภาษาจึงเป็นปัจจัยหลักและสำคัญที่ทางโรงพยาบาลเองสมควรที่จะอบรมหรือเพิ่มเติมความรู้ด้านภาษาให้บุคลากรให้มากขึ้น และมีความมั่นใจมากขึ้น ซึ่งนั่นก็จะส่งผลดีต่อโรงพยาบาลเองที่จะต้องแข่งขันกันในอนาคต

ยังเป็นกระแสที่แรงขึ้นเรื่อยๆ เลยนะคะสำหรับ AEC เพราะทุกธุรกิจในตอนนี้เริ่มตื่นตัว และเตรียมความพร้อมกันมากขึ้น วันนี้โปร แลงเกวจเลยนำรายชื่อธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงมาบอกทุกๆท่านกันค่ะ

และเมื่อทุกๆท่านทราบกันอย่างนี้แล้ว ลองดูนะคะว่าตัวท่านเองจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจด้านใด แล้วในบทความต่อไปเราจะมาแนะนำกันว่าแต่ละธุรกิจควรที่จะเตรียมตัวรับมือกันอย่างไรบ้างค่ะ

1.       Experience : ประสบการณ์  เราควรเสริมสร้างเราควรจะเสริมสร้างประสบการณ์ที่มีอยู่ด้วยการติดต่อสื่อสารโดยตรงกับคนที่พูดภาษาอังกฤษ
2.       Reading : การอ่าน  เราต้องพัฒนานิสัยในการอ่านหนังสือ หนังสือพิมพ์ และนิตยสารที่เป็นภาษาอังกฤษบนพื้นฐานของความสนใจ งานอดิเรก อาชีพ เป็นต้น
3.       Dictionary : พจนานุกรม  เราควรจะทำความคุ้นเคยกับเนื้อหาสาระและการเรียงร้อย คำในพจนานุกรมให้ดียิ่งขึ้น พจนานุกรมนั้น “จำเป็น” สำหรับคนที่เรียนภาษาอังกฤษ

อย่างที่ได้กล่าวกันไปแล้วกับบทความครั้งก่อนเรื่อง AEC กับภาษากลางที่ใช้ ซึ่งนั้นก็จะเป็นภาษาอะไรไปไม่ได้นอกจากภาษาอังกฤษนั้นเอง แม้ว่าในปัจจุบันคนไทยเราจะเริ่มรู้และพูดภาษาอังกฤษได้มากขึ้น แต่ถ้าเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านหลายประเทศแล้วก็ถือว่ายังอยู่ในระดับที่ต่ำมาก ไม่ใช่ว่าคนไทยไม่เก่งนะคะ แต่ว่าคนไทยนั้นแค่ไม่กล้าที่จะแสดงออกมา หลายๆท่านพูดภาษาอังกฤษได้ แต่ไม่กล้าพูดพอเจอฝรั่งหรือชาวต่างชาติเข้ามาถามก็จะเดินหนี หรือส่ายหน้าหนีเพราะกลัวว่าถ้าพูดได้แล้วจะอายในสำเนียง หรือคำพูดของตัวเอง ลองคิดดูนะคะถ้าคุณไม่ลองพูดให้ชินหรือคล่องในวันนี้ แล้วในอีก 3 ปีข้างหน้าที่ AEC จะเปิดตัวขึ้นอย่างเป็นทางการถึงเวลานั้นฝรั่งจะเดินกันทั่วบ้านทั่วเมือง ทุกโรงเรียน ทุกออฟฟิต ทุกเส้นของถนนทั่วกรุงเทพจะเต็มไปด้วยชาวต่างชาติ และนาทีนั้น 50 %ของการสื่อสารในกรุงเทพอาจจะต้องเป็นภาษาอังกฤษกันทั้งหมดด้วยซ้ำ วันนี้วันที่เรายังมีเวลาเหลือดิฉันยากให้นักเรียน หรือคนไทยทุกคนได้ลองกล้าออกมาพูดกันนะคะ ลองคิดดูเวลาฝรั่งพูดภาษาไทยพูดผิดพูดถูกเรายังรู้สึกว่ามันน่ารัก และเราก็พยายามที่จะเข้าใจ แล้วเราหล่ะพูดภาษาอังกฤษใครบ้านเรา แล้วเรายังจะต้องอายใคร เพราะดิฉันมั่นใจว่าคนไทยไม่ได้ไม่เก่ง แค่คุณยังขาดความกล้าที่จะแสดงออกแค่นั้นเอง หากวันนี้คุณผ่านจุดนี้ได้วันข้างหน้าคุณก็จะก้าวเข้าสู่ AEC ได้อย่างเต็มตัวค่ะ

AEC เส้นทางสู่ประชาคม เศรษฐกิจอาเซียนของไทย ตอน  เจรจา ทูตแห่งการค้าเสรี

AEC กับโอกาส (Opportunities) ของภาคอุตสาหกรรมไทย ตอนที่ 2

4.   กระแสการอนุรักษ์ธรรมชาติและการเพิ่มขึ้นของประชากรสูงอายุ ทำให้มีความต้องการสินค้าเพื่อสุขภาพมากขึ้น โดยเฉพาะที่มาจากวัสดุธรรมชาติ จากการประมาณการของสหประชาชาติ รายงานว่าภายในปี 2050 โลกจะมีประชากรถึง 9,000 ล้านคน โดยส่วนใหญ่จะอยู่ในกลุ่มประเทศกำลัง พัฒนา นั่นแสดงว่าโอกาสเกิดตลาดใหม่ๆ ขึ้นในประเทศกำลังพัฒนามีมากขึ้น หากอุตสาหกรรมไทยต้องการเพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาดในกลุ่มประเทศเกิดใหม่ดังกล่าว มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้ประกอบการต้องเรียนรู้ความต้องการของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป ควบคู่ไปกับอัตราการเจริญเติบโตของประชากรในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาที่เพิ่มสูงขึ้น

5.   การเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการของเทคโนโลยีด้าน Bio-technology และ Material Technology เปิดโอกาสให้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่เพื่อสนองตอบความต้องการของผู้บริโภคมากยิ่งขึ้น การเปลี่ยนแปลงและความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีสารสนเทศ (Informational Technology) ผสมผสานกับเทคโนโลยีระดับโมเลกุล (Molecular Economy) ซึ่งประกอบด้วย 3 สาขาหลัก คือ

1) เทคโนโลยีชีวภาพ (Bio-technology)

2) เทคโนโลยี Nano-technology

3) วัสดุศาสตร์ (Material Science) จะเข้ามามีบทบาทมากขึ้นในทางเศรษฐกิจและการพัฒนาอุตสาหกรรม วงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์ (Product Life Cycle) จะสั้นลง นอกจากนี้ การรวมตัวของเทคโนโลยี (Convergence of Technology) เกิดขึ้นตลอดเวลา Nanotechnology รวมกับเทคโนโลยีสารสนเทศ รวมกับเทคโนโลยีทางการตัดต่อพันธุกรรม (GMOs) มีแนวโน้มที่อาจเป็นไปได้ในอนาคตอันใกล้นี้

AEC กับโอกาส (Opportunities) ของภาคอุตสาหกรรมไทย ตอนที่ 1

1.   AEC เป็นตลาดผู้บริโภคสินค้าที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับไทย และเป็นโครงข่ายฐานการผลิต ทั้งด้านแรงงานและทรัพยากรทางธรรมชาติที่เป็นประโยชน์ต่อการขยายการลงทุน ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community : AEC) นับเป็นการบูรณาการทางเศรษฐกิจที่มีความสำคัญกับประเทศไทยอย่างมาก นอกจากนี้ AEC จะช่วยส่งเสริมให้เกิดการขยายตัวในด้านการค้าและการลงทุนของไทย เนื่องจากการผลักดันมาตรการต่างๆ เพื่อเป็น AEC จะก่อให้เกิดการยกเลิกหรือลดอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาด ไม่ว่าจะเป็นอุปสรรคด้านภาษีหรือมาตรการทางการค้าอื่นๆ ที่มิใช่ภาษี เพราะประเทศสมาชิกจะแสวงหาความร่วมมือเพื่อลด/ขจัดอุปสรรคต่างๆ

2.   ความร่วมมือทางเศรษฐกิจของ ASEAN (plus) กับประเทศที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจเอื้อประโยชน์ทางการค้าอย่างมาก ความร่วมมือทางเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียน บวกประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อินเดีย ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ จะส่งเสริมให้เกิดการปรับตัวของภาคอุตสาหกรรมให้มีระบบการผลิต และผลิตภัณฑ์ที่ได้มาตรฐาน การส่งเสริมอุตสาหกรรมสาขาที่มีศักยภาพในตลาดใหม่ โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม รวมถึงการขยายโอกาสให้ผู้ประกอบการสามารถลดต้นทุนวัตถุดิบโดยอาศัยวัตถุดิบภายในกลุ่มประเทศสมาชิก

3.   ความต้องการวัตถุดิบเกษตรเพื่อเป็นอาหาร พลังงาน และวัสดุทดแทนสิ่งสังเคราะห์ ซึ่งธนาคารโลกได้คาดการณ์ไว้ว่า ในระยะ 20 ปีข้างหน้า ความต้องการอาหารมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 50 ความต้องการอาหารที่เพิ่มขึ้นตามจำนวนประชากร ความต้องการพลังงาน ทั้งน้ำมันดิบ ก๊าซธรรมชาติ และเชื้อเพลิงอื่นๆ รวมทั้ง วัสดุทดแทนสิ่งสังเคราะห์ นับเป็นโอกาสสำคัญของประเทศไทย ในการขยายตลาดสำคัญสำหรับการส่งออกสินค้าเกษตรพื้นฐาน

ติดตามต่อโพสหน้านะคะ…

AEC  กับจุดแข็งของประเทศไทย

ช่วงนี้ถือว่าเป็นอีกกระแสหนึ่งที่กำลังมาแรงมากเลยนะคะ สำหรับกระแส  AEC ซึ่งรู้สึกว่าคนไทยเราเริ่มตื่นตัวกันมากขึ้น การเตรียมความพร้อมด้านต่างๆ ทั้งด้านภาษา และมุมมองทางธุรกิจ แต่ว่าการที่เราจะได้เริ่มทำอะไรซักอย่างเราก็ต้องรู้ถึงจุดแข็ง จุดอ่อนของตัวเองและคู่แข่งก่อน วันนี้เรามาดูกันก่อนนะคะว่าก่อนที่จะเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนนั้น ประเทศไทยเราเองมีจุดแข็งอะไรบ้าง

1)   ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ประเทศไทยตั้งอยู่ศูนย์กลางของภูมิภาคและมีพรมแดนติดกับประเทศเพื่อนบ้านมาก ที่สุดในภูมิภาค นอกจากนี้ที่ตั้งของประเทศไทยยังมีความเสี่ยงภัยธรรมชาติค่อนข้างต่ำเมื่อ เทียบกับเพื่อนบ้านหลายประเทศ แม้ปีที่ผ่านมาไทยต้องเผชิญวิกฤตน้ำท่วมใหญ่ แต่เป็นภัยพิบัติที่สามารถพยากรณ์ล่วงหน้าได้และสามารถเตรียมการป้องกันได้

2)   ระดับการพัฒนาประเทศ ประเทศไทยมีระดับการพัฒนาประเทศสูงกว่าประเทศส่วนใหญ่ในอาเซียน ประชาชนส่วนใหญ่ได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐาน แรงงานมีฝีมือและบุคลากรระดับสูงมีจำนวนมากพอสมควร ประเทศไทยยังมีระบบสาธารณสุขที่มีคุณภาพและทั่วถึง โครงสร้างพื้นฐานได้รับการพัฒนาค่อนข้างมากโดยเฉพาะถนน ขณะที่สถาบัน กฎระเบียบ สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ มีการพัฒนามากพอสมควร นอกจากนี้เงินบาทได้รับการยอมรับจากประเทศเพื่อนบ้าน ทำให้การค้าชายแดนสามารถซื้อขายเป็นเงินบาทได้

3)   ขนาดของประเทศและตลาด เศรษฐกิจไทยมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองรองจากอินโดนีเซีย ไทยยังมีประชากรจำนวนมาก ใกล้เคียงกับจำนวนประชากรของเมียนมาร์และเวียดนาม แต่คนไทยมีระดับรายได้และมีกำลังซื้อสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้าน นอกจากนี้ไทยมีพื้นที่เพียงพอสำหรับการพัฒนาและรองรับการลงทุนในภาคการผลิต แตกต่างจากสิงคโปร์ที่มีพื้นที่จำกัด

4)   ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับอาเซียน ไทยมีมูลค่าการส่งออกและนำเข้ากับอาเซียน 7.5 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ ในปี 2553 หรือร้อยละ 15 ของมูลค่าการค้าภายในอาเซียนทั้งหมด นับเป็นอันดับ 3 รองจากสิงคโปร์และมาเลเซีย นอกจากนี้ไทยยังเกินดุลการค้าต่ออาเซียน 1.36 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ เป็นอันดับ 2 รองจากสิงคโปร์ และเป็นเพียง 1 ใน 3 ประเทศที่มีดุลการค้าเกินดุลต่ออาเซียน ซึ่งสะท้อนว่าไทยน่าจะรับประโยชน์จาก AEC โดยเฉพาะในแง่การขยายการส่งออกไปยังอาเซียน

5)   ความเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจโลก เศรษฐกิจไทยมีความเชื่อมโยงด้านการค้าและการลงทุนกับต่างประเทศสูงมาก ระดับการเปิดประเทศ degree of openness ของไทยสูงถึงร้อยละ 129 ของจีดีพีในปี 2548 การขยายตัวของเศรษฐกิจไทยพึ่งพาการลงทุนจากต่างประเทศมาโดยตลอด ไทยจึงมีความพร้อมและประสบการณ์ในการทำการค้าและดึงดูดนักลงทุนต่างประเทศ มากกว่าประเทศเพื่อนบ้านหลายประเทศ ซึ่งหมายความว่า การเข้าเป็น AEC จะทำให้ประเทศไทยมีโอกาสได้รับประโยชน์จากการค้าและการลงทุนจากประเทศ นอกกลุ่ม AEC มากกว่าประเทศสมาชิก AEC ส่วนใหญ่

รู้อย่างนี้แล้วก็อย่าลืมลุกขึ้นเตรียมตัวกันให้พร้อมนะคะ !!!

สำหรับ AEC  กับจุดอ่อนของประเทศไทย  ติดตามได้บททความหน้าค่ะ…

AEC ( ASEAN Economic Community ) หรือ ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน เป็นการประกาศของสมาคมอาเซียนของเราซึ่งประกอบด้วยประเทศสมาชิก 10 ประเทศ ได้แก่ บรูไนดารุสซาลาม กัมพูชา อินโดนิเซีย ลาว มาเลเซีย พม่า ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม รวมกันเป็นหนึ่ง คล้าย ๆ กับสหภาพยุโรป (EU) โดยประเทศสมาชิกทั้งหมดตกลงร่วมกันที่จะให้เกิดการรวมเป็นหนึ่งใน 3 ด้าน คือ ด้านเศรษฐกิจ ความมั่นคง และสังคมกับวัฒนธรรม ซึ่งวันนี้จะขอเน้นด้านเศรษฐกิจเท่านั้นเพราะมีผลโดยตรงต่อผู้ประกอบธุรกิจ เนื่องจากมีเป้าหมายที่จะทำให้อาเซียนกลายเป็นตลาดการค้าและฐานการผลิตเดียว ร่วมกัน (Single market and production base) สาระสำคัญของกรอบความร่วมมือด้านเศรษฐกิจมี 3 เรื่องหลักได้แก่ การค้าสินค้า การบริการ (ซึ่งรวมถึงการเคลื่อนย้ายแรงงาน) และการลงทุน โดยจะให้เป็นไปอย่างเสรีมากขึ้น โดยลดอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาด ซึ่งจะทำให้เกิดการขยายตัวของการค้าและการลงทุนในอาเซียน และเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลก